Als je de afgelopen weken langs Fernandes Bottling\u00a0 bent gelopen of gereden\u00a0 in de richting van de nieuwe brug, kan het je niet ontgaan zijn: de kleurrijke en kunstzinnig beschilderde muur aan de Tyronneweg. Dit is het eindresultaat van het Switi Rauw Streetfest 2014.<\/p>\n
Street art <\/em>is \u2018in\u2019 in Suriname. De organisatie Switi Rauw die zich al enkele jaren profileert door met deze kunstvorm verschillende wijken te verfraaien, beleefde midden oktober een bijzondere mijlpaal: nabij de nieuwe brug over het Saramaccakanaal werd de langste muurschildering, oftewel mural <\/em>(206 meter breed en 2.80 meter hoog) gerealiseerd. Met deze feestelijke gebeurtenis werd bovendien invulling gegeven aan de uitdrukking \u2018geloof in eigen kunnen\u2019. Want het Surinaamse artiestencollectief kreeg het volste vertrouwen van verfproducent Varossieau Suriname en Fernandes Bottling, dat deels de initiator was van dit project.<\/p>\n Kevin Headley: \u201c<\/em>Street art wordt in de wereld veelal gebruikt om een boodschap over te brengen, omdat deze kunstuiting toegankelijk is voor brede lagen van de burgerij. Street art staat letterlijk voor \u2018kunst op\u00a0straat\u2019. Veelal in illegale sfeer wenden artiesten zich tot street art om politieke wantoestanden, misdaden tegen de\u00a0mensheid of gewoon hun visie op bepaalde\u00a0zaken te benadrukken. Het is dan\u00a0ook hierom dat dergelijke kunstwerken\u00a0niet lang op een bepaalde oppervlak\u00a0staan na plaatsing. En hierin onderscheid\u00a0Switi Rauw zich van andere street art-bewegingen:\u00a0het verkrijgen van toestemming\u00a0voor het plaatsen van een\u00a0muurschildering is een basisregel van de\u00a0organisatie. Ook moet een Switi Rauwschildering\u00a0eenieder aanspreken, van\u00a0peuter tot seniorenburger. Daarom worden\u00a0politieke boodschappen en\/of naakte\u00a0afbeeldingen achterwege gelaten. Bij het\u00a0bedenken van Switi Rauw wilden Hedy\u00a0Tjin en ik behalve verwaarloosde muren\u00a0en\/of plekken langs de weg beschilderen\u00a0ook artiesten een platform bieden zich te\u00a0uiten. Binnen Switi Rauw moeten artiesten\u00a0hun idee\u00ebn kunnen verwezenlijken.\u00a0Na de eerste muurschildering aan de Jessurunstraat\u00a0werd het initiatief geconcretiseerd.”<\/p>\n Switi Rauw Streetfest 2013<\/strong><\/p>\n “Kleine oppervlakten werden steeds groter.\u00a0Af en toe verhuisden we van de straat\u00a0naar een gesloten ruimte, zoals de kinderafdeling\u00a0van een ziekenhuis. Elke muur is\u00a0anders en daar werden de artiesten ook\u00a0mee geconfronteerd. Ook weersomstandigheden\u00a0speelden een rol. Maar de motivatie\u00a0zat er altijd goed in, zodanig zelfs,\u00a0dat het idee werd geopperd om een festival\u00a0te organiseren, waaraan alle artiesten\u00a0samen zouden kunnen meedoen en ook\u00a0het publiek de gelegenheid kreeg als \u2018actieve\u2019\u00a0deelnemer mee te doen. Switi Rauw\u00a0Streetfest werd geboren. Augustus werd\u00a0gekozen, omdat er veel toeristen in het\u00a0land zijn in die periode en ook omdat Carifesta\u00a0XI in aantocht was. Dertien artiesten\u00a0beschilderden in een week elf muren\u00a0en er werd ook een ruimtelijk object geproduceerd.\u00a0De complimenten bleven\u00a0niet uit. Switi Rauw had haar doel ruimschoots\u00a0bereikt: de stad was verfraaid met\u00a0muurschilderingen en in principe kon zij\u00a0rustig met pensioen. Niets was echter\u00a0minder waar. ”<\/p>\n Reflectie en bezinning<\/strong><\/p>\n Na Streetfest 2013 belandde Switi Rauw in\u00a0rustig vaarwater. Tot februari 2014 toen\u00a0Ernesto Saldi werd benaderd door de Kathedrale\u00a0Koorschool om een muurschildering\u00a0op haar terrein te plaatsen. Hij\u00a0schakelde een aantal andere kunstenaars\u00a0van Switi Rauw in en daardoor evolueerde\u00a0deze productie zich van een persoonlijk\u00a0project in een Switi Rauw-project. Na gesprekken\u00a0kwam naar voren dat de artiesten\u00a0graag met Switi Rauw als collectief\u00a0verder projecten wilden doen. De focus\u00a0zou wel blijven op de verfraaiing van de\u00a0binnenstad van Paramaribo, maar er zou\u00a0ook verder worden gewerkt aan het ontwikkelen\u00a0van de creativiteit van de verschillende\u00a0artiesten. Behalve de murals\u00a0moesten er ook kunstprogramma\u2019s worden\u00a0opgezet. Veel scholen benaderen de\u00a0organisatie voor een muurschildering.\u00a0Maar wat als de leerlingen ook zelf deze\u00a0schilderingen zouden maken?”<\/p>\n “Hiermee werd \u2018Switi Rauw Battle of the\u00a0Schools\u2019 in het leven geroepen. Een leuke\u00a0competitie, waarbij de leerlingen samen\u00a0met een artiest een muurschildering op\u00a0het terrein plaatsen en ook iets voor de\u00a0school kunnen winnen. Maar onbewust\u00a0waren de scholen ook al winnaars, want\u00a0ze hadden een muurschildering op hun\u00a0terrein kunnen realiseren. In de Suriname\u00a0Conservation Foundation werd een goede\u00a0partner gevonden en samen werden\u00a0zeven scholen blijgemaakt. Joey Roberts\u00a0en de Albergaschool kwamen als winnaar\u00a0uit de bus van de eerste editie. Aan de lopende\u00a0aanvragen is te concluderen dat de\u00a0scholen zich al klaarmaken voor de\u00a0tweede editie. En een landelijke editie\u00a0komt er ook aan, want alle scholen van\u00a0Suriname moeten dezelfde kansen krijgen.”<\/p>\n Switi Rauw Streetfest 2014<\/strong><\/p>\n “Een tweede editie van het Streetfest was\u00a0ook op schema geplaatst. Maar hoe die\u00a0eruit zou zien en wanneer het festival zou\u00a0plaatsvinden, was de vraag. Er moest niet\u00a0in herhaling getreden worden door weer\u00a0een paar muren aan te pakken. Na onderzoek\u00a0naar het street art-gebeuren in andere\u00a0landen werd geconcludeerd dat er\u00a0groter gewerkt moest worden qua oppervlak.\u00a0Dit vereiste echter ook een grotere\u00a0organisatie en aanpak. Met vaste partner\u00a0Varossieau waren er al goede afspraken\u00a0gemaakt, maar er was nog een andere\u00a0partner nodig om kostendekkend te werken.\u00a0Deze werd gevonden in Fernandes\u00a0Bottling Company. “De verschillende kunstenaars werden\u00a0in groepen ingedeeld. Het thema was \u2018Natuur\u2019.\u00a0De kunstenaars waren vrij in hun\u00a0ontwerp, maar moesten de schildering\u00a0maken in de kleuren van een van de merken\u00a0van Fernandes, dus Sprite, Fanta, Coca-Cola en Fernandes limonade. In twee bijeenkomsten\u00a0bespraken de kunstenaars\u00a0hun verschillende ontwerpen met elkaar\u00a0en gaven zij elkaar ook tips. Zij ontwikkelden\u00a0ook de \u2018flow\u2019 om van de verschillende\u00a0ontwerpen een mooi geheel te maken.\u00a0Producenten Jill Landburg en Farah Khodabaks\u00a0zorgden er samen met Giovanni\u00a0Kambel van Fernandes Bottling voor dat\u00a0alles om het festival heen goed geregeld werd.<\/p>\n Van 16 tot en met 19 oktober werd aan\u00a0de muren gewerkt. De zon kende geen\u00a0genade, maar de gezelligheid en vooral de\u00a0samenwerking tussen de verschillende artiesten\u00a0zorgden ervoor dat de hitte draaglijk\u00a0was. Ook Andr\u00e9 Sontosoemarto, \u00e9\u00e9n\u00a0van Surinames oudste muurschilders, was\u00a0van de partij en het was mooi om te zien\u00a0hoe de nieuwe generatie met de oude generatie\u00a0van gedachte wisselde in het proces.\u00a0Aan de manier waarop Shellyan\u00a0Fraser en Anunciata Goudzand werkten,\u00a0zou je niet denken dat dit festival hun\u00a0vuurdoop was.”<\/p>\n “Wat het project ook een extra dimensie\u00a0gaf, was dat de kinderen van de buurt\u00a0ook gretig meededen bij het schilderen.\u00a0Niet alle kunstenaars waren even lief als\u00a0Dakaya Lenz wanneer de kinderen even\u00a0hun \u201ceigen ding\u201d wilden doen, maar daar\u00a0deinsden zij niet voor terug. De buurtbewoners\u00a0kwamen ook in de middag kijken\u00a0naar de vorderingen en aan hun blik was\u00a0te zien dat ze enthousiast uitkeken naar\u00a0de oplevering. Ook vrienden van de kunstenaars\u00a0en vrijwilligers hebben hun\u00a0steentje bijgedragen aan het realiseren\u00a0van de mijlpaal. Aan het eind waren velen\u00a0moe en uitgeput, maar voldaan. De lange\u00a0muur was af en de buurt van de Tyronneweg\u00a0is er trots op.”<\/p>\n Toekomst<\/strong><\/p>\n “Het jaar is bijna om en de laatste projecten\u00a0op schema van Switi Rauw worden\u00a0nog uitgevoerd. De organisatie die om de\u00a0zoveel tijd een muurtje verfraait, concentreert\u00a0zich nu meer dan ooit op het overbrengen\u00a0van de kunstgedachte bij de\u00a0jeugd. Die zal worden ge\u00efnspireerd, gemotiveerd\u00a0en aangezet tot het op legale\u00a0wijze beoefenen van street art. Alle artiesten\u00a0van Switi Rauw zijn talentvol en het\u00a0zal niet lang meer duren of zij zullen de\u00a0Surinaamse kunstwereld domineren met\u00a0hun kunstwerken. Bedrijven gaan aan het\u00a0eind van een boekjaar na hoeveel winst zij\u00a0hebben gemaakt om aan hun aandeelhouders\u00a0te kunnen tonen of zij een succesvol\u00a0jaar hebben gehad. Switi Rauw gaat\u00a0na hoeveel mensen zij heeft kunnen\u00a0raken met haar kunst. De organisatie is\u00a0daarom ook hun partners Varossieau en\u00a0Fernandes Bottling Company dankbaar\u00a0voor hun ondersteuning en vooral hun\u00a0geloof in Switi Rauw.”<\/p>\n “Het was een enerverend jaar met hier\u00a0en daar zware momenten, maar veel perioden\u00a0waarin kleur en waanzinnige ontwerpen\u00a0de boventoon voerden. Ik zou\u00a0willen eindigen met een leuke soundtrack,\u00a0maar moet die laten beoordelen\u00a0door kunstenaar Raymill Nerkust, die\u00a0zichzelf de opdracht heeft gegeven de\u00a0filmpjes die een vast onderdeel zijn van\u00a0Switi Rauw te keuren op muziekkeuze.\u00a0Dus ben ik u nog een leuke tune schuldig. Geniet nu in ieder geval van de beelden van het Switi Rauw Streetfest 2014:<\/p>\n
\nDe groep van artiesten\u00a0was inmiddels gegroeid naar vijftien en\u00a0allen wilden een bijdrage leveren aan\u00a0Streetfest. Fernandes gaf aan een muur te\u00a0willen inzetten voor dit project. Maar deze\u00a0was 206 meter lang en 2.80 meter hoog!\u00a0De uitdaging werd aangegaan: deze\u00a0\u2018draak\u2019 zou worden bevochten of, zoals\u00a0Raymill het geeft gedaan, geplaatst worden\u00a0op de muur.”<\/p>\n
\nMaar die komt er zeker bij het volgende\u00a0filmpje van het volgende project.\u201d<\/p>\n